Maria była skromną młodą kobietą z Nazaretu, żyjącą z dala od wielkich ośrodków władzy swoich czasów. Niemniej jednak Bóg zwrócił na nią uwagę, aby powierzyć jej niezwykłą misję: zostać Matką Jego Syna, Święta Maria Królowa.
Ewangelia św. Łukasza przenosi nas właśnie do tej chwili. Anioł Gabriel staje przed Marią i zwiastuje jej, że pocznie Jezusa, który «będzie nazwany Synem Najwyższego», a Jego Królestwo nie będzie miało końca. Maryja, choć nie do końca rozumiejąc, co się wydarzy, odpowiada z pełnym zaufaniem do Boga: «Oto służebnica Pańska, niech mi się stanie według Pańskiego słowa».
Ta młoda kobieta, która przedstawia się jako niewolnica, jest tą samą osobą, którą Kościół uznaje i czci jako Królowa Nieba i Ziemi.
Odpowiedź ta jest ściśle związana z Jezusem Chrystusem. Maria jest Królową, ponieważ jest Matka Jezusa, Król Wszechświata.
Święto Matki Bożej Królowej zostało ustanowione przez papieża Piusa XII w 1954 roku w celu oddania czci Matce Bożej jako Królowej, analogicznie do tego, jak Kościół uznaje Jej Syna za Chrystusa Króla.
Boskie macierzyństwo Maryi stanowi zatem źródło tej godności. Jak wyjaśniał św. Josemaría, z niej również wywodzą się łaski i przywileje, którymi Bóg zechciał ją obdarzyć: została poczęta bez grzechu, jest pełna łaski, a jej ciało i dusza zostały wzięte do Nieba, gdzie została ukoronowana jako Królowa całego stworzenia.
Aby jednak zrozumieć, co tak naprawdę oznacza określenie Królowa Marii, powinniśmy odejść od naszego zwyczajowego wyobrażenia o rodzinie królewskiej.
Kiedy myślimy o królu lub królowej, przychodzą nam na myśl władza, bogactwo lub przywileje. Królewskość Chrystusa i Maryi opiera się na zupełnie innej logice.
Źródło to przypomina naukę zawartą w Benedykt XVI: Królewskość Jezusa jest przeplatana pokora, służba i miłość. Bycie królem, z chrześcijańskiego punktu widzenia, oznacza przede wszystkim służenie, pomaganie i kochanie. Tę samą logikę odnajdujemy w postaci Maryi.
Jej moc nie jest skierowana ku sobie samej. Maria oddaje ją na służbę swoim dzieciom.
Dlatego chrześcijanie mogą zwracać się do Niej nie tylko jako do Królowej, ale także jako do Matka. Dwa tytuły, które – w żadnym wypadku nie są ze sobą sprzeczne – wyjaśniają wyjątkową relację Matki Bożej z każdym chrześcijaninem.
Święty Josemaría zachęcał do przeżywania tego z głęboką, synowską ufnością:
«Napełnijcie się poczuciem bezpieczeństwa: naszą Matką jest Matka Boża, Najświętsza Dziewica Maryja, Królowa Nieba i Świata». (Kuźnia, 273).
Uznanie Maryi za Królową prowadzi również do zaufania do Jej wstawiennictwa.
Ewangelia pokazuje, jak Matka Boża zawsze prowadzi nas do swojego Syna. Św. Josemaría przypominał epizod z wesela w Kanie: w obliczu potrzeby tej pary małżeńskiej Maryja interweniuje, a Chrystus dokonuje cudu. W rezultacie uczniowie uwierzyli w Niego.
Maria nie zajmuje miejsca Chrystusa: zbliża nas do Niego.
Ta pewność pozwala zwracać się do Niej w trudnych chwilach, gdy wiara słabnie, a nawet gdy brakuje słów do modlitwy. Św. Josemaría radził wzywać Ją z prostotą i ufnością, prosząc o Jej wstawiennictwo, abyśmy ponownie doświadczyli bliskości Boga.
Napełnijcie się poczuciem bezpieczeństwa: naszą Matką jest Matka Boża, Najświętsza Dziewica Maria, Królowa Nieba i Świata. Kowalstwo, 273
Wśród tytułów, pod którymi Kościół wzywa Matkę Bożą, znajduje się jeden o szczególnym znaczeniu: Królowa Pokoju, Regina pacis.
Święty Josemaría zalecał zwracanie się do Niej, gdy w sercu pojawia się niepokój, ale także w obliczu trudności rodzinnych, zawodowych lub społecznych.
W ten sposób kult Matki Bożej Królowej nabiera bardzo konkretnego wymiaru. Nie chodzi tu wyłącznie o kontemplację Maryi ukoronowanej w Niebie, ale o uznanie Jej za Matkę, do której możemy się zwracać w codziennych sytuacjach naszego życia.
Szczególnie piękne jest to, że ewangelia wybrana na święto Matki Bożej Królowej dotyczy Zwiastowania.
Nie spotykamy Marii siedzącej na tronie. Spotykamy ją w Nazarecie, gdzie wsłuchuje się w słowa Boga.
Osoba, która zostanie uznana za królową, przedstawia się następująco: «służebnica Pana». I właśnie w tym tkwi jeden z kluczy do zrozumienia jego wielkości.
Maria otwiera się na Boga, pokłada w Nim ufność i akceptuje Jego plany, nawet gdy nie jest w stanie ich w pełni pojąć. Jej odpowiedź — «niech mi się stanie według Twojego słowa» — świadczy o radykalnej ufności, która może służyć za wzór dla każdego chrześcijanina.
Jego życie przypomina nam, że Bóg może objawiać się w prostocie i pokorze codzienności.
Uczcić Święta Maria Królowa, 22 sierpnia Jest to zatem znacznie więcej niż tylko przypomnienie jednego z tytułów Matki Bożej.
Oznacza to postrzeganie Maryi jako Matki Chrystusa i naszej Matki; jako Królowej, która służy, kocha i wstawia się za nami; oraz jako wzoru życia całkowicie otwartego na wolę Bożą.
Święty Josemaría zachęcał do uczestnictwa w tym święcie z ufnością syna:
Słuszne jest, aby Ojciec, Syn i Duch Święty ukoronowali Dziewicę jako Królową i Panią całego stworzenia. —Proszę, skorzystaj z tej mocy! I z synowską śmiałością dołącz do tej niebiańskiej uroczystości. —Ja koronuję Matkę Bożą i moją Matkę moimi oczyszczonymi niedoskonałościami, ponieważ nie posiadam ani drogocennych kamieni, ani cnót. —Proszę, nie trać odwagi! Kowalstwo, 285
Ten 22 sierpnia, możemy przyjąć to zaproszenie i zwrócić się do Maryi z ufnością, przedstawiając jej nasze potrzeby, nasze radości, a także nasze trudności.
Ponieważ Królowa Nieba jest przede wszystkim, nasza Matka.
«W kultach ludowych wzywa się Maryję jako Królową. Sobór Watykański II, po przypomnieniu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny “w ciele i duszy do chwały nieba", wyjaśnia, że została ona “wywyższona przez Pana jako Królowa wszechświata, aby stać się bardziej podobną do swojego Syna, Pana panów (por. Ap 19, 16) oraz zwycięzca nad grzechem i śmiercią" (Lumen gentium , 59)».
Chrześcijanie spoglądają zatem z ufnością na Maryję Królową, co nie tylko nie umniejsza, lecz wręcz przeciwnie – wzmacnia ich synowie oddanie tej, która jest Matką w porządku łaski.
«Co więcej, wstawiennictwo Najświętszej Maryi Królowej w intencji ludzi może być w pełni skuteczne właśnie dzięki chwalebnemu stanowi, w jakim znajduje się po Wniebowzięciu. Bardzo trafnie podkreśla to św. German z Konstantynopola, który uważa, że stan ten zapewnia głęboką więź Maryi z Jej Synem i umożliwia Jej wstawiennictwo na naszą korzyść. Zwracając się do Maryi, dodaje: Chrystus pragnął “mieć, że tak powiem, bliskość Pańskich ust i Pańskiego serca; w ten sposób spełnia wszystkie pragnienia, które Mu Pani wyraża, gdy cierpi Pani za swoje dzieci, a On, swoją boską mocą, czyni wszystko, o co Pani prosi" ( Homilia »1)”.
«Można stwierdzić, że Wniebowzięcie nie tylko sprzyja pełnej jedności Maryi z Chrystusem, ale także z każdym z nas: jest Ona przy nas, ponieważ Jej chwalebny stan pozwala Jej towarzyszyć nam w naszej codziennej ziemskiej wędrówce. Czytamy również u św. Germana: “Mieszkasz duchowo wśród nas, a wielkość Twojej troski o nas świadczy o Twojej wspólnocie życia z nami" ( Homilia 1). Zamiast tworzyć dystans między nami a Matką Bożą, chwalebny stan Maryi budzi w nas poczucie nieustannej i troskliwej bliskości. Ona zna wszystko, co dzieje się w naszym życiu, i wspiera nas matczyną miłością w życiowych próbach».
Jan Paweł II (XX–XXI wiek). Przemówienie wygłoszone podczas audiencji ogólnej, 23 lipca 1997 r.
«Jesteś cała piękna i nie ma w Tobie żadnej skazy. —Jesteś ogrodem zamkniętym, moja siostro, Obojętna, ogrodem zamkniętym, źródłem zapieczętowanym. —” Veni: coronaberis . —Proszę, proszę: zostanie Pani ukoronowana (Ct 4, 7, 12 i 8).
»Gdybyśmy mieli z Panem taką władzę, uczynilibyśmy Ją również Królową i Panią całego stworzenia.
»Na niebie pojawił się wielki znak: kobieta z koroną z dwunastu gwiazd na głowie. —Odziana w słońce. —Księżyc u jej stóp ( Ap 12, 1). Maryja, Dziewica bez skazy, naprawiła upadek Ewy i swoją nieskalaną stopą zdeptała głowę piekielnego smoka. Córka Boża, Matka Boża, Oblubienica Boża.
»Ojciec, Syn i Duch Święty koronują ją na Cesarzową Wszechświata.
»I oddają Mu hołd jako wasale: aniołowie..., patriarchowie, prorocy i apostołowie..., męczennicy, wyznawcy wiary, dziewice i wszyscy święci..., a także wszyscy grzesznicy, pan i ja».
Święty Josemaría Escrivá (XX wiek). Różaniec, piąta tajemnica chwalebna.
Wykorzystane źródła: opusdei.org Ewangelia z 22 sierpnia: Najświętsza Maryja Panna, Królowa y Święta Maria Królowa: modlitwa wraz ze św. Josemarią
carf@fundacioncarf.orgTelefon stacjonarny: +34 914 029 082Telefon komórkowy: +34 638 078 511Conde de Peñalver, 45.
